کارگاه مبانی ارزشگذاری اقتصادی منابع زیست محیطی

 “حفظ منابع طبیعی، سود و منفعت دارد”. توسعه اقتصادی فرآیندی است که به تازگی آغاز شده است. ولی حتی هم اکنون نیز می‌توانیم به برخـی از یافته‌های چشمگیر و مهم آن اشاره کنیم. حفظ منابع طبیعی و زیست محیطی نه تنها به هیچ وجه مغایر توسعه اقتصادی پایدار نیست بلکه در بسیاری از مواقع، بخشی از فرآیند توسعه را تشکیل می‌دهد. اگر مقدار منابع کره زمین نامحدود بود و اگر جایگزین کردن این منابع هزینه‌ای نداشت، مشکلی وجود نداشت. در این وضعیت همه افراد می‌توانستند هر چه را می‌خواهند، بدون در نظر گرفتن خواسته‌ها و نیازهای یکدیگر و نسل‌های بعدی، به دست آورند و انتخاب کردن ضرورتی نداشت. مسائل اقتصادی مستقیم یا غیرمستقیم به دلیل کمیاب بودن منابع و نامحدود بودن خواسته‌ها و نیازهای انسان به وجود می‌آیند. بنابراین، مسئله اساسی در هر نظام اقتصادی، کمیابی منابع است. هنگامی که می‌پذیریم منابع از لحاظ کمیت مطلق، و یا از لحاظ هزینه‌های استخراج یا استفاده از این منابع، محدود هستند، انتخاب تبدیل به یک ضرورت می‌شود. به عنوان مثال، ظرفیت اقیانوس‌ها در جذب فاضلاب محدود است. تجاوز از این ظرفیت به این معناست که فایده تخلیه فاضلاب در اقیانوس‌ها را باید با هزینه‌های مربوط به پاکسازی یا کاهش تعداد ماهی‌ها سنجید. این نوع محدودیت منابع، نمونه‌ای از کمیابی “مالتوس” است. می‌توان از حد تجاوز کرد ولی این‌کار، هزینه دارد. نوع دیگر کمیابی، کمیابی “ریکاردی” است که به حدهای مطلق تجاوز نمی‌شود، ولی هزینه درو، استخراج و استفاده از منابع افزایش می‌یابد. محیط کرة زمین را می‌توانیم از دیدگاه ریکاردی یک منبع کمیاب محسوب کنیم. در صورت تجاوز از حد ظرفیت جذب و تعدیل آلاینده‌های گازی حاصل از احتراق سوختهای فسیلی، ممکن است دمای سطح کرة زمین افزایش یابد که این امر اثرات زیانبخشی بر رفاه انسان بر جا می‌گذارد. در نتیجه “بهای” استفاده از محیط کره زمین به عنوان یک چاه دفع مواد زائد با افزایش مکرر و روزافزون تقاضا در طول زمان به طور چشمگیری افزایش می‌یابد....
 برای درک بهتر و افزایش آگاهی درباره ی ارزش و انواع آن در محیط زیست، معرفی کالاها و خدمات اکوسیستمی، علل نیاز به ارزشگذاری خدمات اکوسیستمی و معرفی روش‌های ارزشگذاری خدمات اکوسیستمی این کارگاه برقرار شده است.
/ 0 نظر / 31 بازدید